ما اجمل الطبيعة
ما اجمل ان ترى الخضره والماء والوجه الحسن
كنت ماشى فى الحديقه
وسط الورد والزهور والنباتات
والخضره فى كل مكان
ما اجمل البستان
شفت صاحبه العشرين من عمرها
بتجرى واره فراشه
ما اجمل انوانها
جريت بسرعه امسك الفراشة لها
امسكت الفراشه وذهبت لها
من شده الجمال نظرت لها نظرة واحده
لم ارى بعدها لسانى عجز عن الكلام
وضعت يدى على عينى لكى افتحتها
وانظر لها الوقت كان غروب
من اول نظرة فى وجها
الشمس رجعت تانى
شعاع النور خرج من وجها
اضاء الكون من حولها
نطق لسانى وسالها انتى انسانه بشر مثلنا
ضحكت بكسوف الله الله
على حمرة خدودها من كسوفها
قلت لها انتى انسانه بشر مثلنا
رفعت راسها وقالت نعم
اقتربت منها ومسكت يدها
وضعت عينى فى عينيها
وقولت لها انتى انسانة وبشر مننا
قالت تمسك وتلمس يدى وتسالنى
قلت من حسنك وجمالك وحلاوتك
خايف تكونى خيال
سراب وسط البستان
قالت انا شيفاك قدامى فارس احلامى
انا شوفتك قبل كده فى احلامى
انتى دلوقتى كل امالى
قلت سبحان الذى خلق وصور وابدع
فانتى حوريه لم راى مثلك ابدا
فى حياتى اريد انا اكمل باقى عمرى معاك
انتى اجمل فراشة شفتها فى حياتى
عاوزك تطير على راسى
بين كتفى جوه احضنانى
وقلبى ليك اكبر بستان
قالت يالله بينا نجرى نعيش حياتنا
مع بعضننا انت الكون انا الشمس تنور فيه
انت السماء انا النجوم فيها
انت الليل انا القمرليه
قولت ليها انتى كنت فين
وتطلعتى من وين حبيتك من اول نظرة
قالت وانا كمان توعدنى
واوعدك نفضل مع مع بعض طول عمرنا
مش تسيبنى ولا اسيبك
مش نفراق بعض ماشى يا حبيبى
قولت ابصمع بالعشرة
انا معاك انا معاك انا معاك
انا كنت بتمنى اراك بس
مش اعيش معاك اما دلوقتى
انا دخلت الجنه بوجودك فى حياتى
إرسال تعليق